Slow hours
Knokke-Heist
Je stapt de tuin in en er valt iets van je af.
De glazen wand staat open, de grassen bewegen mee met de wind, iemand schenkt in.
Verderop zit iemand met een boek, alleen, en dat mag.
Zo werkt deze tuinkamer: een verlengstuk van de woning waar de dag vanzelf trager gaat.
Zachte rondingen, fijne latjes, veel licht. En dat gevoel dat je nergens anders hoeft te zijn.
Zo'n plek waar je langer blijft dan gepland.
"Een plek die niets van je vraagt."
Een tuinkamer die de woning verlengt tot in het groen.
Sommige plekken bouw je niet omdat je ze nodig hebt, maar omdat je er wil zijn. Deze tuinkamer in Knokke is er zo één.
Een tweede thuis in de eigen tuin, waar de dag anders verloopt dan binnen. Waar iemand zich terugtrekt met een boek, waar het gezin aperitieft, waar vrienden en familie samenkomen tot het licht wegtrekt achter de grassen.
Buiten leven, met een dak boven je hoofd.
En zoals altijd zit de doordachtheid in wat je niet ziet. Eén kast met indraaiende schuifdeuren houdt de airco uit het zicht wanneer dat mag, en staat open wanneer dat moet.
